• alles.jpg
  • alux.jpg
  • artgo.jpg
  • autobaks.jpg
  • energoterm.jpg
  • enmax.jpg
  • erena.jpg
  • familia.jpg
  • gs.jpg
  • kozbial.jpg
  • kubaty.jpg
  • lyko.jpg
  • mosur.jpg
  • opał.jpg
  • pinus.jpg
  • quad.jpg
  • romantica.jpg
  • rserwis.jpg
  • salazabaw.jpg
  • serczyk.jpg
  • sklad_blc.jpg
  • skotcar.jpg
  • supra.jpg
  • swiba.jpg
  • szumiec.jpg
  • szumiec2.jpg
  • tapicer.jpg
  • trulka.jpg
  • wwm.jpg
  • zamkowa.jpg
  • zielinski.jpg
  • zulla.jpg

Reklama

  • baranex.jpg
  • gabinet.jpg
  • geo.jpg
  • grafixdruk.jpg
  • hydrex.jpg
  • kaes.jpg
  • kanczura.jpg
  • kruk.jpg
  • manufaktura.jpg
  • mirex.jpg
  • multiagent.jpg
  • nettrading.jpg
  • rrreklama.jpg
  • toka.jpg
  • weterynarz.jpg
  • woodkrak.jpg
  • zyczenia.jpg

gacekW okresie PRLu, dzięki pomysłom konstruktorów i rosnącym możliwościom technicznym, grono użytkowników dróg mogło powiększać się o kolejne grupy. Jedną z nich były osoby niepełnosprawne, z myślą o których stworzono projekt Gacka – zgrabnego auta dla dwójki dorosłych i dwójki dzieci. Zapotrzebowanie na tego typu pojazd zgłosił Minister Zdrowia i Opieki Społecznej.

Prace nad prototypem rozpoczęto w 1965 roku, w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku, mateczniku legendarnych motorów WSK. Zespołem projektowym kierował konstruktor Roman Podolak. WSK Świdnik nie był jednak jedyną instytucją, która przyczyniła się do powstania Gacka – wraz z zakładami, siły przy projekcie połączyły warszawska Akademia Sztuk Pięknych (projekt nadwozia) oraz Politechnika Krakowska (projekt płyty podłogowej z zawieszeniem, układem kierowniczym i hamulcowym). Głównym założeniem była prostota wykonania i bazowanie na już dostępnych częściach i podzespołach (dla przykładu, pierwotną jednostką napędową dla Gacka miał być produkowany w Rzeszowie silnik MR300, stworzony dla Mikrusa).

W finalnej wersji prototypów znalazły się elementy z Trabanta, Syreny, Warszawy oraz Zastawy 750, a jednostką napędową był dwucylindrowy silnik Jawy 350. Gacek posiadał niezależne zawieszenie dla każdego z czterech kół, a wnętrze dostosowano do potrzeb osób niepełnosprawnych. Mowa

    o takich udogodnieniach jak obracany fotel kierowcy, z pełną regulacją oparcia oraz układ kierowniczy, umożliwiający prowadzenie pojazdu przez osoby
    o niewładnych obu nogach, jednej nodze lub ręce. Gacek ważył jedynie 560 kg i mógł rozwijać prędkość do 72 km/h, zużywając około 7,3 l paliwa na 100 km.

W 1969 roku zakończono prace na prototypami, które zostały przekazane do testowania. Gacek pomyślnie przeszedł testy w warszawskim Instytucie Transportu Samochodowego i zyskał pozytywną opinię Związku Inwalidów. Twórcy zostali również docenieni przez Ministra Kultury i Sztuki, otrzymując w 1970 roku nagrodę za osiągnięcia, a w 1971 roku nagrodę Naczelnej Organizacji Technicznej, za wybitne osiągnięcia w dziedzinie techniki. Niestety po mimo licznych planów projekt Gacka nie był dalej kontynuowany. Prawdopodobnie decyzja ta była związana z uruchomieniem w 1971 roku produkcji Fiatów 126p. Obecnie, jeden z dwóch zachowanych prototypów Gacka, można oglądać w krakowskim Muzeum Inżynierii Miejskiej.

Jan Piotrowski Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

stacja2.jpg