• alles.jpg
  • bhp.jpg
  • energoterm.jpg
  • enmax.jpg
  • evo.jpg
  • familia.jpg
  • gs.jpg
  • juszczak.jpg
  • kozbial.jpg
  • kubaty.jpg
  • lisak.jpg
  • lyko.jpg
  • marcisz.jpg
  • opał.jpg
  • radoscmowienia.jpg
  • salazabaw.jpg
  • serczyk.jpg
  • sklad_blc.jpg
  • szumiec.jpg
  • szumiec2.jpg
  • trulka.jpg
  • wwm.jpg
  • zulla.jpg

Reklama

  • baranex.jpg
  • bistro.jpg
  • edukator.jpg
  • elitasc.jpg
  • geo.jpg
  • grafixdruk.jpg
  • hydrex.jpg
  • kaes.jpg
  • kruk.jpg
  • nettrading.jpg
  • prestige.jpg
  • rrreklama.jpg
  • toka.jpg
  • weterynarz.jpg

autobusLata 50. XX wieku, rozwój transportu zbiorowego, przynosi wielkie zapotrzebowanie na autobusy turystyczne. Na polskich drogach pojawiają się pierwsze konstrukcje, takie jak San H01-S42-F01. Czołowym zakładem produkcyjnym tego typu pojazdów staje się Sanocka Fabryka Wagonów „Sanowag”. To właśnie tam powstaje pierwszy i jedyny egzemplarz autobusu SFW-1 Sanok.

Na motoryzacyjnej mapie Polski, Sanok jest bardzo dobrze rozpoznawalnym punktem. To tam, z przekształcenia Fabryki „Sanowag”, powstaje znana wszystkim i funkcjonująca po dziś dzień, Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”. Miasto to słynie również z jednego z największych współczesnych malarzy, znanego na całym świecie, Zdzisława Beksińskiego. Te dwa fakty, mogą wydawać się pozornie bardzo od siebie odległe – nic bardziej mylnego. To właśnie Beksiński zaprojektował w 1958 roku, nadwozie bohatera dzisiejszego odcinka naszej serii!

Autobus Sanok był pierwszym autobusem SFW, w którym silnik został umieszczony w tyle pojazdu. Takie rozwiązanie w produkcji seryjnej zastosowano dopiero w 1973 roku. Sanok wyposażony był w sześciocylindrowy, rzędowy silnik o mocy 95 kM. Samonośna konstrukcja autobusu opierała się na wręgach i kasetonie podłogowym. Kaseton pełnił również funkcję bagażnika, mogącego pomieścić 300 kg bagaży. Co ciekawe, prawie wszystkie siedzenia dla pasażerów skierowane były zgodnie z kierunkiem jazdy. Jedynie ostatni rząd siedzeń obrócony był w przeciwnym kierunku, tak by umożliwiać pasażerom obserwowanie widoków przez wielką tylną szybę. Ze względu na znaczne przewieszenie przez przednią oś, dla pasażerów dostępne były jedynie drzwi zlokalizowane w środku pojazdu, które otwierane były od wewnątrz. Sanok wyposażony był również w nowoczesną deskę rozdzielczą i światła cofania, które nie były wówczas wymagane. Potężne przeszklenia kabiny, przechodzące na dach, dawały kierującemu doskonałą widoczność. Całość wyglądała bardzo nowocześnie, co podkreślały niespotykane dotąd obłości bryły autobusu oraz pionowe stateczniki w tylnej części pojazdu. To właśnie one były najbardziej rozpoznawalną częścią tej konstrukcji, przywodząc na myśl skrzydła. Jednak projekt Beksińskiego nie spotkał się z powszechnym entuzjazmem i w 1958 roku, decyzją Państwowej Komisji Oceny Transportu Samochodowego w Warszawie, został odrzucony na etapie prototypu. Mówiono, że konstrukcja zbyt przypomina amerykańskie Cadillaki, a nowoczesny i futurystyczny kształt nadwozia, po prostu nie pasuje do szarej rzeczywistości powojennej PRL.

Jan Piotrowski Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Źródła: https://moto.wp.pl/skrzydlaty-autobus-sfw-1-sanok-6068755092026497a https://pl.wikipedia.org/wiki/SFW-1_Sanok http://histografy.pl/sfw-1-sanok/

pacanowscy.jpg